WARNING: Nobela to, maghanda ka. Huwag basahin kung hindi interesado sa buhay ko. mabobore ka :)

Pinangalanan akong Christine Mae Juruena. Ipinanganak noong ika $ ng Marso taong isang libo, siyam na daan at siyam naput anim. (lol mahina kao jan swear).

Masiyahin akong tao. Mahilig magpatawa. Palangiti at makulit. Kaibigan ng kahit na sino man jan. Pero NOON yon. *Insert MMk music here*

Simula kasi noong napadpad ako dito, nagbago ang lahat. As in total destruction LVL 999999999999. Pero bago ang lahat ng kadramahan, napadpad ako dito sa Los Baños Laguna dahil kay mother bells na nag aaral ngayon dito sa UPLB para sa kanyang PhD. Gusto niya lang daw kaming mabantayan kaya binitbit nya kami dito. Na sa tingin ko ay hindi nman kailangan, Kaya simula noong Mayo taong ito……………..

Ang ako na kaibigan ang lahat ay tila naglahoo. As in literali. “I never wanted to be a loner. I just want to be myself.” Totoo yan. Nabibilang lang siguro friends ko. Let’s say sampu? Ang dating sampung libo (hindi yan sa facebook, 400 lang friends ko. exxage lang talaga ako, mga 5k frinds siguro) ay naging sampu. Bakit?

• Dahil hindi ako feel ng mga bago kong kakalase.  talagang nkahighlight yan para emphasis. Noong nag open forum kami para sana sa problema ng buong klase ay nauwi sa open forum nila tungkol sa ugali. (Na hindi ko naman sila mabeblame dahil im just being myself oh yeah!) una, kahit ngayong taon lng daw ako pumasok ay napaka feeling close ko daw sa teachers. kumabga nagpapa teachers pet daw.Tuwing nagkakalase ay ako na lang daw laging sumasagot. hindi Hindi ko daw sila binibigyan ng chance. At para sa tingin ko, namimiss understood lang nila ako. 

Pagkaraan ng mga pangyayaring iyon ay nagbago ako ng almost 10%. Ang nasabing 10% ay consist of di na masyadong pagrecite at mas maging tahimik kahit na napakatahimik ko na. By the way, hindi lang ako yung gumawa ng resolution. pati yung mga tropa kong transferrees na naging very close ko. dalawa sila :) Isang araw, napansin na alng ito ng teacher namin. Nagka issue ulit na kinakawawa kaming mga transferrees. Ang susunod ay isasama ko na sa History book supang mabasa ito ng karamihan at sumikat ako. (YEY!)

Nasabi ko na rin ang munting problemang ito sa mga teachers na friendsters ko at kay maong bobis na gard sa skul na ka close ko. Diba? Sabi nila, insecure lang daw. Insecure? Haha.Never kong naisip na dahilan yon. Wala sila dpat ka insecuran sakin. Ay meron pala. Marunong akong mag-aral at Minsan, nag aaral ako. Minsan lang. Sila hindi masyado nag aaral at di masyadong marunong. Pero mas kinoconsider ko ang hindi nila pagiging competitive kaya naninibago sila sa akin..

Sa tingin ko, hanggan ngayon, pinandidirihan parin ako ng mga kakalase ko. Ewan ko ba. Nafe-feel ko eh. Ung tipong bigla lumalayo? Talaga bang dahil sa puno ng taghiyawat mukha ko o dahil sa ugali kong di nila ma intindihan? 

At the end, eto ako. Loner parin. tumatawa sa sariling joke. Nagbabasa ng libro sa gilid tuwing recess. (Never ng textbook. Pocket books po. Never yung love stories ha) 

PS. Umaasang sana next year ay mapunta na ako sa mga competitive o sa Star Section daw nila.